Reflexión global

Ola a todos!

Agora que rematamos as aulas con Luz Valencia e Ana Fontenla, vouvos presentar nesta entrada a miña reflexión global sobre esta parte da materia de Didáctica. A verdade é que me sinto moi agradecida por todo o que aprendín, tanto con Luz como con Ana, sobre o ensino da lingua inglesa. Compartiron con nós a súa experiencia como docentes, déronnos moi bos consellos e traballamos con elas unha gran cantidade de actividades que espero poder poñer en práctica pronto!

Sobre a organización das sesións, considero que non pode haber mellor maneira de enfocar o ensino das destrezas de comprensión e produción oral e escrita. Ao longo das demais materias, abordáronse tódolos contidos dun xeito fundamentalmente teórico. Botábase de menos un pouco de práctica! Presentar distintas actividades e realizalas na aula resulta de gran axuda non só para ir recompilando novas ideas, senón tamén para reflexionar sobre como e cando as podemos aplicar ou que podemos conseguir con elas.

Con respecto á última sesión, na que organizamos un debate grupal para tratar distintos temas (o uso das TIC nas aulas, os libros de texto, os deberes e mais como abordar o acoso escolar), dicir que me resultou unha experiencia moi enriquecedora. Como suxerencia para próximos anos, tal vez se poderían organizar as aulas para deixar uns minutos ao final de cada sesión e tocar un destes temas de cada vez. Dese xeito, poderíase aproveitar ese tempo para tratar máis en profundidade todas as dúbidas e preguntas que ían xurdindo ao longo da sesión.

Por último (aínda que non menos importante), dicir que o de verdade me levo sobre as aulas con Luz e con Ana son as ganas. Penso que a motivación polo seu traballo é algo que transmiten en cada unha das súas clases e coa que nos contaxiaron a todos. Así que, de novo, grazas.

Ata pronto!

Sesións do 24 e 25 de febreiro

Ola a todos!

Hoxe veño a presentarvos a miña reflexión sobre a sesións dos días 24 e 25 de febreiro con Luz e Ana. Na aula traballamos, a comprensión e a produción escrita e realizamos varias actividades para traballar estas destrezas cos nosos alumnos. Noutras entradas xa vos teño falado da tremenda utilidade que lle atopo a este enfoque práctico, que nos permite poñernos no rol do estudante e comprender e mellor os obxectivos da actividade que imos propoñer. Mais hoxe gustaríame centrarme noutros dous aspectos da sesión que tamén me pareceron moi proveitosos de cara a nosa labor docente.

O primeiro, que comentan tanto Luz como Ana nas súas clases, é a necesidade de enfocar unha actividade a un obxectivo ou obxectivos concretos. Así, cando falamos da expresión escrita, Luz comentábanos a posibilidade de aproveitar esa produción cara un propósito concreto, como pode ser recomendar unha película ou un libro no blog da biblio, na clase, etc. Pola súa banda, Ana falábanos da posibilidade de traballar cunha receita para que finalmente a fagan, por exemplo. Penso que deste xeito se crea un information gap real que engadirá valor ás nosas actividades e fomentará, ao mesmo tempo, o interese dos estudantes.

Moi relacionado con isto se atopa a necesidade de ensinar aos nosos alumnos de ser capaces de recoñecer as ideas principais dun texto e de facer resumos. É fundamental que saiban como resumir porque, ademais, de tratarse dun exercicio propio da selectividade, é necesario para mellorar a súa comprensión lectora. Os exercicios que fagamos na aula relacionados coa produción e comprensión escrita deberían estar destinados tamén a traballar estes aspectos para que os nosos alumnos vaian desenvolvendo as estratexias que necesitan para realizar estes exercicios adecuadamente.

O segundo aspecto que me gustaría destacar é tan só un par de ideas que propuxo Luz para a corrección dos traballos escritos, que consisten en facerlles empregar procesadores de textos para realizar a redacción ou mesmo realizar a corrección de xeito grupal.

Xa por último, sobre a avaliación do traballo escrito, gustaríame facer fincapé na importancia de empregar rúbricas de avaliación para orientar as nosas correccións e non limitarnos a sinalar os erros gramaticais. Penso que tamén se deben ter en conta outros aspectos, como o uso de mecanismos de cohesión ou a coherencia dentro do texto. Lémbrome que nalgunha ocasión, tamén se nos comentara a posibilidade de corrixir empregando cores, para que foran os propios alumnos os que detectaran os erros e tiveran a oportunidade de modificalo para mellorar así a súa puntuación. Que perdan o medo aos erros é crucial na clase de linguas e fomenta que, por exemplo, se atrevan a empregar estruturas gramaticais e vocabulario máis complexo.

Ata aquí a miña reflexión sobre estas dúas sesións, espero que vos gustara! Ata a próxima!

Sesión do 17 de febreiro

Nesta nova entrada vouvos presentar as miñas reflexións sobre a última sesión con Luz Valencia, que tivo lugar o día 17 de febreiro. Na clase falamos sobre as actividades destinadas á práctica da produción oral na lingua estranxeira é o certo é que resultou de novo unha sesión moi útil na que fun apuntando moitas ideas que espero poñer a proba.

Ademais desta batería de actividades que imos conformando, penso que desta sesión quédome tamén cunha serie de nocións moi importantes que penso que temos que ter en conta á hora de elaborar as nosas actividades.

En primeiro lugar, as diferenzas entre exercicio, actividade e proxecto! Cando preparamos unha sesión debemos ter en conta sempre  a finalidade de cada un deles e o que queremos conseguir. Quédome, sobre todo, co consello sobre o perigo e a complexidade dos proxectos. Ás veces, é mellor comezar con cousas menos ambiciosas, pero ben enfocadas e cun obxectivo claro, que embarcarse nun proxecto sen saber moi ben onde nos vai levar (anotado queda!).

En segundo lugar, o concepto MINIMAX para poñer en práctica na elaboración das actividades. Moitas veces investimos unha gran cantidade de tempo en preparar un material que só imos poder empregar en contadas ocasións. O mellor é entón economizar e sacar o máximo partido a cada actividade que preparemos, dándolle un toque persoal co que conseguiremos involucrar máis aos nosos alumnos.  A este respecto, chamoume moito a atención o xeito en que podemos ir variando a mecánica dunha actividade para que os estudantes traballen aspectos como a imaxinación ou mesmo a memoria. Paréceme fundamental este xeito de enfocar as actividades de expresión oral para que deixen de tratar, por exemplo, sobre o tan habitual comentario dunha imaxe que non nos inspira absolutamente nada! Nesta outra entrada podedes ver como aplico o concepto MINIMAX no desenvolvemento dunha actividade de produción oral.

Xa por último e a modo de reflexión xeral, teño que poñer énfase na necesidade de traballar a expresión oral nas aulas! Penso que se os alumnos se senten moito máis motivados cara ao estudo dunha lingua se aplicamos un enfoque comunicativo, con situacións moi semellantes ás que se poden dar en contextos reais. Deste xeito danse de conta da utilidade real do que están aprendendo e deixan de asociar a aprendizaxe dunha nova lingua coa memorización de léxico e estruturas gramaticais totalmente descontextualizadas que logo non saben aplicar.

Espero que vos gustara! Ata pronto!

Sesión do 3 de febreiro

Con esta nova entrada estreno a sección de Diario para as aulas de Luz Valencia, na que vou falar sobre os aspectos que me resultaron máis interesantes e dos que máis me chamaron a atención sobre a clase.

En concreto, desta vez voume centrar na sesión do pasado día 3 de febreiro, na que tratamos o tema do traballo das competencias na aula a través de distintas actividades, comezando coa posta en práctica dunha warm-up activity, na que tiñamos a profesora nos presentaba tres enunciados sobre distintas situacións da súa vida e nos debíamos adiviñar, facendo preguntas, cal deles era falso.

Precisamente, esta actividade é unha das cuestións que me gustaría comentar. Atopeina realmente útil para facer unha primeira toma de contacto coa aula e coñecer o nivel de inglés xeral dos estudantes sen ter que levar a cabo unha proba de avaliación inicial, algo que tan só poría nerviosos aos alumnos. Mais deste xeito conseguimos o mesmo resultado sen que eles se dean de conta de que están sendo avaliados.

Ademais, penso que a actividade é ideal como introdutoria para comezar a presentarnos aos estudantes durante a primeira sesión do curso, porque permite comezar dun xeito relaxado e, ao mesmo tempo, da pé a que os estudantes poidan satisfacer a súa curiosidade sobre a nova docente. Non obstante, considero que tamén pode ter cabida en moitas outras situacións, por exemplo, como método para traballar a formulación de enunciados interrogativos. Tamén se podería empregar para fomentar a integración dos alumnos dentro da aula (se non se coñecían previamente) ou como estratexia para mellorar as relacións entre os estudantes, se lles propoñemos que traballen en parellas ou en grupos e formulen eles mesmos os enunciados.

A outra cuestión que me gustaría destacar desta sesión é o útil que pareceu de cara á práctica docente, pois tratamos moitas actividades sobre as que logo reflexionabamos e viamos de que outro xeito se poderían ter levado a cabo, que competencias nos permitían traballar. Ademais das novas ideas sobre actividades que nos vai aportando este enfoque práctico, quédome sobre todo con que, aparte da competencia lingüística, podemos traballar moitas outras, mesmo a matemática ou as competencias básicas en ciencia e tecnoloxía. Esta é unha cuestión que teño que recoñecer que nunca se me ocorrera! Queda anotada, polo tanto, para aplicala no futuro.

Ata aquí a miña reflexión sobre as cuestións que máis me chamaron a atención desta sesión, agardo á seguinte clase para facer un novo comentario!