Sesión do 17 de febreiro

Nesta nova entrada vouvos presentar as miñas reflexións sobre a última sesión con Luz Valencia, que tivo lugar o día 17 de febreiro. Na clase falamos sobre as actividades destinadas á práctica da produción oral na lingua estranxeira é o certo é que resultou de novo unha sesión moi útil na que fun apuntando moitas ideas que espero poñer a proba.

Ademais desta batería de actividades que imos conformando, penso que desta sesión quédome tamén cunha serie de nocións moi importantes que penso que temos que ter en conta á hora de elaborar as nosas actividades.

En primeiro lugar, as diferenzas entre exercicio, actividade e proxecto! Cando preparamos unha sesión debemos ter en conta sempre  a finalidade de cada un deles e o que queremos conseguir. Quédome, sobre todo, co consello sobre o perigo e a complexidade dos proxectos. Ás veces, é mellor comezar con cousas menos ambiciosas, pero ben enfocadas e cun obxectivo claro, que embarcarse nun proxecto sen saber moi ben onde nos vai levar (anotado queda!).

En segundo lugar, o concepto MINIMAX para poñer en práctica na elaboración das actividades. Moitas veces investimos unha gran cantidade de tempo en preparar un material que só imos poder empregar en contadas ocasións. O mellor é entón economizar e sacar o máximo partido a cada actividade que preparemos, dándolle un toque persoal co que conseguiremos involucrar máis aos nosos alumnos.  A este respecto, chamoume moito a atención o xeito en que podemos ir variando a mecánica dunha actividade para que os estudantes traballen aspectos como a imaxinación ou mesmo a memoria. Paréceme fundamental este xeito de enfocar as actividades de expresión oral para que deixen de tratar, por exemplo, sobre o tan habitual comentario dunha imaxe que non nos inspira absolutamente nada! Nesta outra entrada podedes ver como aplico o concepto MINIMAX no desenvolvemento dunha actividade de produción oral.

Xa por último e a modo de reflexión xeral, teño que poñer énfase na necesidade de traballar a expresión oral nas aulas! Penso que se os alumnos se senten moito máis motivados cara ao estudo dunha lingua se aplicamos un enfoque comunicativo, con situacións moi semellantes ás que se poden dar en contextos reais. Deste xeito danse de conta da utilidade real do que están aprendendo e deixan de asociar a aprendizaxe dunha nova lingua coa memorización de léxico e estruturas gramaticais totalmente descontextualizadas que logo non saben aplicar.

Espero que vos gustara! Ata pronto!