Nesta unidade 5 tratamos en clase as programacións didácticas vixentes na
ESO, no Bacharelato e máis nas Escola de Idiomas. Estes contidos teóricos
acompañáronse ademais con dúas presentacións ben diferentes: unha primeira
centrada na análise dunha programación didáctica e outra na que se trataban as
probas de avaliación externas e máis a avaliación dinámica. Para este comentario
vou realizar unha revisión crítica dos contidos expostos nestas presentacións,
poñendo de manifesto a súa relevancia na situación da educación na actualidade.
Como ben sabemos, a LOMCE, a Lei Orgánica para a Mellora da Calidade Educativa, trouxo consigo unha serie de cambios relacionados,
sobre todo, co currículo da Educación Secundaria Obrigatoria e do Bacharelato,
que orixinaron, ao mesmo tempo, a necesidade de adaptar as programacións
didácticas á nova lexislación. A brevidade coa que se pretendían introducir os
cambios deu lugar a que os departamentos dos distintos institutos deberan
apurar para poder preparar as súas programacións didácticas a tempo. Un exemplo
deste novo modelo de programacións didácticas expúxose nunha das exposicións.
Na que tamén se revisaron os contidos fundamentais e o seu grado de adaptación á
normativa. En xeral, puidemos observar que este novo modelo esixe unha
planificación moito máis detallada das sesións, chegando, nalgúns casos, mesmo
a establecer as tarefas que se ían realizar como deberes.
Precisamente, como aspectos positivos, destacan, por unha banda, esta
minuciosa planificación, que garante a preparación anticipada das sesións como
medida para mellorar o ensino, e pola outra, engádese a garantía de que todos
os alumnos dun mesmo curso van recibir a mesma formación, cos mesmos contidos e
as mesmas actividades, rematando coas posibles desigualdades que se puideran
dar entre os diferentes grupos. Mais ao mesmo tempo, isto supón unha limitación
da liberdade do docente dentro da aula, o que podería chegar a resultar
negativo se, por exemplo, se pretende innovar, pero esta non se corresponde coa
política que adopta o departamento.
Ademais dos cambios nas programacións didácticas, a LOMCE establece unhas
probas de avaliación externas como medida para mellorar a calidade do ensino en
xeral. Na segunda presentación, coñecemos dous estudos que se levaron a cabo
sobre as probas de avaliación no ensino de linguas. Estes estudos partían dun
mesmo punto, os malos resultados dos estudantes nas probas de linguas, e
compartían un obxectivo que era esencialmente o mesmo: modificar o proceso a
través dunha maior importancia das probas de avaliación. Deste xeito, conseguiríase
un resultado beneficioso non só para os alumnos, senón tamén para os
profesores.
O obxectivo destas probas parece razoable, pois preténdese mellorar o
sistema educativo dende dentro, xa que obriga a un cambio na metodoloxía para
aumentar a calidade da aprendizaxe. Mais son demasiados os aspectos negativos
que poderían traer consigo, dende o incremento da desigualdade de posibilidades
entre estudantes de centros públicos e privados, que serán os primeiros en
poñer todos os medios necesarios para que os seus alumnos obteñan bos
resultados nas probas, ata o desproporcionado investimento de recursos que
esixirían. Na miña opinión, a avaliación externa pode resultar valiosa para
medir a calidade do ensino, mais non debería supoñer unha traba á hora de poder
titular. A este respecto, non podemos perder de vista que o profesor tamén se
encarga de medir a adquisición das competencias necesarias en cada curso.
En conclusión, considero axeitados moitos dos cambios que a LOMCE
introduciu nas programacións didácticas, sobre todo naquelas cuestións relacionadas
coa planificación. Non obstante, penso que as probas de avaliación externas poderíanse
enfocar dende outra perspectiva moito máis adecuada, tendo un pouco máis en
conta a opinión dos distintos axentes dentro do sistema educativo.
REFERENCIAS:
Ministerio de Educación, Cultura e Deportes. Lei Orgánica para a Mellora da Calidade Educativa (LOMCE) (Lei Orgánica 8/2013, 9 de decembro). Boletín Oficial do Estado, nº 295, 2013, 10 decembro.


Ningún comentario:
Publicar un comentario